← კანონთა საძიებელი

ნაწილი IX

ეპისკოპოსთა და სხვა სასულიერო პირთა ცოდვებისა და მსჯავრის შესახებ. უზიარებლობის, განწმენდისა და სინანულის შესახებ. რომელ ცოდვას აქარწყლებს ხელთდასხმა

თავი I. ვინ და რისთვის დასდევს ბრალს ეპისკოპოსს ან სხვა სასულიერო პირს

თავი II. ვინ და რამდენი კაცი დაამოწმებს ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირის ბრალდებას

თავი III. სასულიერო პირს თუ ვინმე დასდებს ბრალს მრავალ დანაშაულში და არ დამტკიცდება პირველი ბრალდება

თავი IV. ეპისკოპოსის ურჩისა და იმ ეპისკოპოსის შესახებ, რომელმაც შეიწყნაროს სხვა ეპისკოპოსისგან განდევნილი ან უზიარებელქმნილი

თავი V. ეპისკოპოსებისა და სხვა სასულიერო პირთა მსჯავრის შესახებ

თავი VI. ეპისკოპოსის მიერ გარჩეული საქმის ხელახლა გახილვის შესახებ

თავი VII. თუ ეპისკოპოსმა თანაეპისკოპოსთან სადავო საქმე სასამართლოს გარეშე გადაწყვიტოს

თავი VIII. როდის შეუძლია ეპისკოპოსს მეორე ეპისკოპოსის შეზღუდვა საერო მთავრის დახმარებით

თავი IX. ეპისკოპოსთა და სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, რომლებიც უსამართლოდ განიდევნენ

თავი X. მღვდლობის უფლებაჩამორთმეულის ან ეკლესიისა და ზიარებისაგან განყენებულთა შესახებ

თავი XI. ეპსიკოპოსის, სხვა სასულიერო პირის, ან ერისკაცის უზიარებლობიით დასჯის მიზეზის შესახებ. ბრალდებული ეპისკოპოსის წერილობით უარის თქმა ეპისკოპოსობაზე. ეპისკოპოსი, სამართლიანად ან უსამართლოდ განდევნილი, არ უნდა ჩამოქვეითდეს მღვდლის ხარისხზე

თავი XII. უზიარებელქმნილი, სანამ მას მისი ეპისკოპოსი არ აზიარებს, არც სხვა ეპისკოპოსმა უნდა აზიაროს

თავი XIII. რამდენ ეპისკოპოსს შეუძლია ეპისკოპოსის განკვეთა

თავი XIV. ვინ რა მიზეზით განიკვეთება

თავი XV. ვინ რომელი მიზეზით უზიარებელიც იქნება და განიკვეთება კიდეც, ან განიკვეთება და ზიარება არ აეკრძალება, ან ეკლესიისგანაც მოიკვეთება

თავი XVI. სასულიერო პირის ან ერისკაცის შეჩვენების მიზეზი

თავი XVII. ორი სასჯელით ერთბაშად დასჯა არ შეიძლება

თავი XVIII. ვინ რა მიზეზით სრულიად გაძევებულ იქნება ეკლესიიდან

თავი XIX. მათ შესახებ, ვისაც აქვს სამღვდელო საჯდომელი ან დგომის ნება, და სხვას არაფერს აკეთებენ

თავი XX. თუ ეპისკოპოსი იტყვის, ომ მხოლოდ მასთან აღიარა ვინმე სასულიერო პირმა თავისი ცოდვა, მისი სიტყვა არ იქნება სარწმუნო

თავი XXI. ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირის შესახებ, რომელიც შეჭამს ხორცს სისხლითურთ, ან მხეცის მოკლულს, ან დამხრჩვალს

თავი XXII. ეპისკოპოსთა, მღვდელთა და დიაკონთა და ყველას შესახებ, რომლებიც შეეხებიან სამღვდელო ჭურჭელს. ისინი თავის მეუღლეებს უნდა განერიდონ

თავი XXIII. სასულიერო პირის შესახებ, რომელმაც დასცინოს უძლურს

თავი XXIV. სასულიერო პირის შესახებ, რომელმაც თავი დაისაჭურისოს

თავი XXV. განდგომილ და კერპებისთვის მსხვერპლის შემწირველ სასულიერო პირთა შესახებ. მოგვთა, მისანთა, ვარსკვლავთმეტყველთა შესახებ. გრძნების, წამლის შემზადებისა და თილისმათა შესახებ

თავი XXVI. ეპისკოპოსის ან სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, რომელთაც სცემონ ან მოკლან ვინმე

თავი XXVII. შვებას, მთვრალობას ან სანახაობას შექცეულ ეპისკოპოსთა ან სხვა სასულიერო პირთა შესახებ, საფლავის მძარცველთა, ქურდთა, ცრუფიცთა, მევახშეთა, ერთნახევრის ამღებთა, ან სხვა სახის მიმხვეჭელთა შესახებ

თავი XVIII. ქორწინების, ღვინისა და ხორცის მოძულეთა შესახებ

თავი XXIX. ქორწინებანებადართულთა და ქორწინებააკრძალულთა შესახებ. ეკითხოს წიგნისმკითხველს სრულწლოვანების ჟამს სურს თუ არა ქორწინება, ხარჭოსნობა, სიძვა და მრუშობა

თავი XXX. დაქორწინებული ან დაწინდული დედაკაცის მოტაცება

თავი XXXI. თუ დედაკაცთან ერთად იბანაოს მღვდელმა

თავი XXXII. ეპისკოპოსი ან სხვა სასულიერო პირი თუ გახდეს ერისკაცი, ან მთავრის მსახური, ან სამხედრო პირი

თავი XXXIII. სამღვდელო დასის წარმომადგენელთა ცოდვა თუ იცის ვინმემ და არ განაცხადოს

თავი XXXIV. თავდებად დამდგარი სამღვდელო დასის წარმომადგენლის განკვეთის შესახებ

თავი XXXV. დუქანში ან სასტუმროში მჭამელი სამღვდელო დასის წარმომადგენლის შესახებ

თავი XXXVI. იმ სასულიერო პირთა შესახებ, რომლებიც მეფეს, ეპისკოპოსს, მთავარს, მღვდელს აგინებენ

თავი XXXVII. ფიცით განმტკიცებული შეთანხმების ან ღრეობის მომწყობთა შესახებ

თავი XXXVIII. რომელ ცოდვას მოხსნის ხელთდასხმა

თავი XXXIX. სინანულის შესახებ. ვის აქვს უფლება, მონანული ეკლესიასთან შეარიგოს. მოძღვარს უფლება აქვს სასჯელის დაკლება-მომატებისა